| Porady i artykuły |
 |
1. Cięcie i gięcie kontaktronu
2. Układy zabezpieczające styki kontaktronu
3. Sterowanie kontaktronów magnesami - metody i charakterystyki
|
3. Sterowanie kontaktronów magnesami - metody i charakterystyki
|
3.1 Metody sterowania kontaktronu magnesem trwałym.
Zazwyczaj wykorzystuje się jedną z czterech metod podstawowych (względnie ich kombinację):- zbliżanie (ruch równoległy, ruch prostopadły, ruch wychyłowy)
- obrót
- ekranowanie
- polaryzację
Kierunek ruchu magnesu zależy od wymagań konstrukcyjnych urządzenia, w którym stosuje się czujnik kontaktronowy.
|
3.1.1 Ruch równoległy
Powoduje trzy zamknięcia kontaktronu (normalnie otwartego) przy maksymalnym przemieszczeniu magnesu o biegunach usytuowanych równolegle do osi kontaktronu
i umieszczonego odpowiednio blisko kontaktronu, a dwa zamknięcia dla magnesu
o biegunach prostopadłych do osi kontaktronu (patrz rysunek 1a i 1b). Ograniczone przesunięcie daje w obu przypadkach jedno zadziałanie. Możliwe jest użycie magnesu o kształcie pierścienia otaczającego kontaktron (rysunek 1c). |

Rysunek 1 Ruch równoległy magnesu względem osi kontaktronu. |
3.1.2 Ruch prostopadły
Powoduje tylko jedno zadziałanie kontaktronu przy maksymalnym przemieszczeniu magnesu. |

Rysunek 2 Ruch prostopadły magnesu względem osi kontaktronu. |
3.1.3 Ruch wychyłowy
Potrzebne jest duże przemieszczenie
kątowe magnesu dla uzyskania jednego zadziałania kontaktronu.
|
 |
Rysunek 3
Ruch wychyłowy magnesu względem osi kontaktronu.
|
3.1.4 Ruch obrotowy
Obracanie magnesu dwubiegunowego powoduje dwa zwarcia kontaktronu na jeden pełny obrót. Przy większej liczbie biegunów magnesu ilość zadziałań kontaktronu odpowiednio wzrasta. |

Rysunek 4 Ruch obrotowy magnesu względem kontaktronu
|
3.1.5 Ekranowanie
Przy tym sposobie sterowania kontaktron i magnes ustawione są względem siebie w położeniu zapewniającym zwarcie styków kontaktronu. Ekran z materiału ferromagnetycznego wprowadzony pomiędzy kontaktron
i magnes powoduje bocznikowanie pola magnetycznego, co doprowadza do
rozwarcia styków kontaktronu. Po usunięciu ekranu styki kontaktronu ponownie zwierają. |
 |
Rysunek 5
Wprowadzanie ekranu pomiędzy magnes i kontaktron. |
3.1.6 Polaryzacja magnetyczna
Efekt polaryzacji uzyskuje się po umieszczeniu w pobliżu kontaktronu takiego magnesu, aby styk kontaktronu zwierał. Dosunięcie innego magnesu o odwrotnej biegunowości kompensuje pole magnetyczne magnesu pierwotnego i styk kontaktronu rozwiera się. |
 | Rysunek 6
Sterowanie kontaktronu przez polaryzację magnetyczną. |
3.2 Charakterystyki sterowania kontaktronu przez magnes trwały
(strefa zadziałania, strefa zwalniania).
Kształty charakterystyk sterowania kontaktronu za pomocą magnesu (Rys.7, 8, 9) zależą od kierunku ruchu magnesu w stosunku do osi kontaktronu. Współrzędne charakterystyk zależą również od czułości kontaktronu, określonej prądami zadziałania i zwalniania odniesionymi do cewki pomiarowej oraz od wartości pola magnetycznego magnesu sterującego.
Prąd zadziałania (zwalniania) kontaktronu jest to iloczyn ilości zwojów cewki
i wartości prądu płynącego w cewce pomiarowej, który powoduje zwarcie (rozwarcie) styków kontaktronu. Parametr ten wyrażany jest w amperozwojach. Różnica (histereza) pomiędzy strefą zadziałania i strefą zwalniania wynika z różnicy między wartościami prądów zadziałania i zwalniania kontaktronu. |
 | Rysunek 7
Ruch magnesu o biegunach usytuowanych równolegle do osi kontaktronu. |

|
Rysunek 8
Ruch magnesu nad kontaktronem, prostopadle do jego osi. |

|
Rysunek 9
Ruch magnesu o biegunach usytuowanych prostopadle do osi kontaktronu.
|